minavi

I love my country -IRAN

توسعه روستا

مقدمه

از زمانی که انسان کشاورزی را آموخت و توانست ابزار های مورد نیاز زندگی خود را بسازد به یک جانشینی روی آورد و روستاها متولد شدند. روستاها یا دهات اولین مراکز اجتماعی زندگانی نوین انسان محسوب می شوند. طبق تحقیقات باستان شناسان ، قدیمی ترین دهکده های جهان که تا کنون بوسیله حفاران پیدا شده در خاور میانه واقع است . دو روستا در "حارمه " و " تپه سریین " واقع در ایران و عراق امروز ، نشان می دهد که یک جانشینی با تشکیل اجتماعات روستایی د ست کم به ده هزار سال پیش بر می گردد.

با رشد و تکامل مراکز روستایی و ظهور کسب و کارهایی غیر از کشاورزی (تجارت ، خدمات ، حکومت ) شهرها بوجود آمدند ، به خاطر تمرکز بالای جمعیت در مناطق شهری توام با رشد پر شتاب صنایع و خدمت به سرعت شهرها توسعه پیدا کردند در حالیکه روستاها به کندی حرکت نمودند .

الف )

با رشد پرشتاب شهرها و علم و تکنولوژی عقب ماندگی روستایی به علل زیر عیان گردیده است :

v در آمد کمتر

v برخورداری نا چیز از خدمات اجتماعی

v پراکنذگی جغرافیایی روستا

v نبود صرفه اقتصادی

v تخصصی نبودن کار کشاورزی (کم بودن بهره وری )

v محدودیت منابع ارضی در برابر رشد جمعیت

v عدم مدیریت صحیح مسئولین

برای رفع موارد و مسایل فوق " علم توسعه روستایی " بنیانگذاری گردید . بنابر تعریف ، برنامه های تو سعه روستایی ، جزیی از برنامه های توسعه هر کشور محسوب می شوند که برای دگرگون سازی ساخت اجتماعی – اقتصادی جامعه رو ستایی بکار می روند.

روستا جامعه ای است که دارای ابعاد اجتماعی مختلف و نیازمند توسعه همه جانبه است . بنابراین ، کشورها و مناطق مختلف جهان ، متناسب با شرایط و اولویت ها ، استراتژی های توسعه روستایی متفاوتی را در پیش گرفته اند .

تقسیم بندی رویکردها و استراتژی های توسعه روستایی:

1- فیزیکی - کالبدی مانند :

  • خدمات بهداشتی و آموزشی
  • بهبود کیفیت منابع انسانی
  • ارتقای مدیریت جدید
  • برنامه ریزی
  • سرمایه گذاری

2- رویکردهای اقتصادی

3- استراتژی انقلاب سبز مانند بهبود نباتات

4- استراتژی اصلاحات ارضی

5- استراتژی صنعتی نمودن روستا

6- استراتژی رفع نیازهای اساسی ، محورهای اصلی این استراتژی عبارتند از :

· تغییر معیار برنامه های اجرایی از رشد به سمت نیازهای اساسی

· چرخش از اهداف فرضی به سمت اهداف عینی و واقعی

· کاهش بیکاری

7- رویکردهای اجتماعی – فرهنگی ؛ محورهای اصلی این استراتزی عبارتند از :

· تا کید بیشتر برنیازهای مردم

· آموزش امور فرهنگی و ارزش ها

· آموزش مشارکت پذیری و سایر اصول و امور اجتماعی

· ترویج مهارت های نوین

· ارتقای کمی و کیفی مدیریت شوراها و افزایش میزان مشارکت پذیری همه افراد جامعه روستایی برای همه موارد

ب )

مدیریت امور روستایی :

آموزش در همه زمینه ها به شوراها و دهیارانی را که انتخاب می کنند . این مهارت ها کمک می کنند تا نمایندگان مردم و دهیاران و مردم روستایی با کمک فرمانداران و بخشداران در سطح علمی بالایی و با سرعت روز افزونی به حل کلیه مسایل روستا در جهت اجتماعی – اقتصادی بپردازنند .

این موضوع ، رنج آور است چون روستاها ضعیف اند و باید مدیریت ها و شوراهای ضعیف بر آنها مدیریت کنند و مشورت با آنها و مشارکت خواستن از آنان در همه امور ، از الویت ها نباشد . باید تعادل و تعامل توسعه شهر و روستاهای اطراف حفظ شود تا مهاجرت که از آثار اجتماعی توسعه نیافتگی روستاهاست کم کم بر طرف و توسعه روستایی به معنای واقعی و کیفی آن اتفاق بیافتد .

ج )

در جلساتی که با حضور شوراهای روستاهای چند شهرستان استان اصفهان برگزار گردید ؛ امور فرهنگی روستاها رو به افول است . مسئولین روستاهادر شهرستان ها و استان ، معضلات دهات را جمع بندی نمی کنند و بر اساس امور پژوهشی – کاربردی و مطابق برنامه های پنج ساله و سند چشم انداز 20 ساله اتفاق توسعه پایداری ملموس نمی گردد . این چکیده سخن هر روستایی است .

دکتر ع. کاظمپور 15/11/1389

+ نوشته شده در  ۱۳۸۹/۱۱/۱۵ساعت 16:33  توسط dr.a.kazempour  |